நானுறங்க வேணுமடி

சலனமில்லா பெருங்கூச்சல்
பிரேம்குமார் மாசிலாமணி

நானுறங்க வேணுமடி

காமமுமிழும் இதழ்களினூடே
காதலூறிய கண்களைதேடும்
கோவலன் கூடிய மாதவியே
கோகிலமில்லா குந்தவையே

பேதலித்த பேதையின்
பேதலிக்கா காமம்போல்
வேரறுத்த வீதியில்
வேண்டிநிற்கும் வாதையே

எதற்கென்னை விற்றாய்?
கீழடிப் பெண்ணே !

கவியுணரா காவியமாய்
பொட்டழகே ஓவியமாய்
கடல்தாண்டி வந்ததென
கைநழுவி போனதென்ன

பிரிவுகளே உறவுகளாய்
உருக்கொண்டு உருக்க
தனிமை மட்டும் தாயாக
தன்னிலையில் இருக்க

மலையருவி மார்பினிலே
தலைசாய்க்க தோனுதடி
தேனுறங்கும் பூவுக்குள்ளே
நானுறங்க வேணுமடி…

இந்த வலைப்பதிவை படித்ததற்கு நன்றி. இது உங்களை மகிழ்வித்து இருக்கும் அல்லது சிந்திக்க தூண்டியிருக்குமென நம்புகிறேன். உங்கள் எண்ணங்கள் மற்றும் கேள்விகளை பகிர்ந்துகொள்ள விரும்பினால்: