ரயில் பயணங்களில்

சலனமில்லா பெருங்கூச்சல்
பிரேம்குமார் மாசிலாமணி

ரயில் பயணங்களில்

வேகமாய் நகர்ந்த ரயில்
மெதுவாய் நகர்ந்த நிலா
கருமையாய் விரிந்த வானம்
வெறுமையாய் நின்ற நானும்

நேரோடு வாழத்தான்
நெறியில்லா காலமடி
உறவில்லா வெளியிலே
உலவுகின்ற நேரமடி

காலங்கள் போனாலும்
கரையாத காதலடி
தேவைகள் தீர்ந்தாலும்
திசைமாறா தேடலடி

தேடித்தேடி தேய்ந்த நானும்
ஓடியோடி ஒய்ந்த அவளும்
கூடிப்பாடும் நாளுமுண்டோ?
தேடலோயும் நேரமுண்டோ?

தண்டவாளமாய் நானும்
ரயில்தாளமாய் அவளும்
தாலாட்டும் தூளியாக
தமிழ்மீட்டும் யாழியாக

பெயரில்லா ஊருக்கு
பயணிக்க வேணுமடி
முடிவில்லா பாதையில்
முடிந்துவிட தோணுதடி!

இந்த வலைப்பதிவை படித்ததற்கு நன்றி. இது உங்களை மகிழ்வித்து இருக்கும் அல்லது சிந்திக்க தூண்டியிருக்குமென நம்புகிறேன். உங்கள் எண்ணங்கள் மற்றும் கேள்விகளை பகிர்ந்துகொள்ள விரும்பினால்: